De jongen groeide op en bleek even goed en vriendelijk als zijn vader te zijn. De mensen werden ineens veel vrolijker als de jonge prins in de buurt was. Het leek wel alsof zijn glimlach zelfs de donkerste hoeken van het paleis lichter maakte. (Uit: De bergprins en de maanprinses, van Tomie de Paola)
Ons ventje wordt tegenwoordig weer nét iets te vroeg wakker: om 6u30. Niet dat dat zo vroeg is, maar dat laatste half uurtje kan toch zo’n deugd doen. Vanavond maar eens proberen om hem wat later in zijn bed te steken…